Michała
Starzewskiego traktat O SZERMIERSTWIE, to zachowane w rękopisie
luźne kartki tekstu pisanego dość barwnym językiem
nawiązującym do staropolskiego stylu, które zostały
wydobyte na światło dzienne przez wnuka Starzewskiego,
pana Józefa Starzewskiego i opublikowane w 1932 roku w jego książce "Ze
wspomnień o Michale Starzewskim".
Traktat w swj treści nawiązuje do
staropolskiej szermierki szablowej, choć autor - świadomie
lub nie - zachowal pewne wpływy dziewiętnastowiecznej
szermierki wojskowej. Pomimo opublikowania tego traktatu, ani wnuk
Starzewskiego, ani inni znawcy i miłośnicy szermierki nie
podjęli się próby "przetłumaczenia" go na
język przystępny i zrozumiały dla wszystkich, a także
nie podjęto prób odwzorowania opisywanych w nim technik
szermierczych.
Sytuacja taka trwała do 1986 roku, do
powstania Klubu Signum Polonicum, który statutowo zajął
się odtworzeniem polskiej sztuki walki m.in. staropolskiej
szermierki szablowej. Twórca Signum Polonicum Zbigniew Sawicki, po
czterech latach studiowania tego traktatu w zakresie teoretycznym i
praktycznym podjął sie próby jego interpretacji. W
efekcie, w 1990 roku zakończono prace nad traktatem
Starzewskiego i spisano wszystkie najważniejsze w tym zakresie
spotrzeżenia.
Klub Signum Polonicum postanowił
opublikować interpretację tego traktau i udostępnić go tym
wszystkim, którzy zainteresowani są tą tematyką.
Ponieważ nasze możliwości wydawnicze nie pozwalają
nam na szeroki druk tej pozycji, książkę tą
wydaliśmy w limitowanej serii 20 egzemplarzy. Książka
ta znajduje się w bibliotekach: Bibliotece Narodowej,
Bibliotece Jagiellońskiej, Bibliotece Uniwersytetu
Warszawskiego, Bibliotece Śląskiej, Bibliotece Ossolińskich
oraz w Bibliotece Głównej Akademi Wychowania Fizycznego w
Poznaniu. Ze względu na znikomą ilość
egzemplarzy książka nie jest dostępna w wolnej
sprzedaży.