Polska Sztuka Walki Signum Polonicum stanowi zwarty system sztuki walki, na który składa się sztuka walki :

KONNA i  PIESZA

      Analizując dostępne materiały źródłowe polskie i obce, literaturę od XV - XX wieku, zdobyte doświadczenia własne i obce, konstrukcję samej broni itp., w Signum Polonicum przyjęliśmy założenie, iż polska sztuka walki nie wyodrębniła się jako osobna szkoła walki ale stanowiła system, który ewoluował w oparciu o polskie i zagraniczne wzorce. System ten łączył w sobie doświadczenia bojowe /utylitarne/ kilku wybranych broni, które stały się w rękach polskich wojowników bronią narodową - polską /szabla, lanca, palcat/, oraz broń obcą, którą Polacy tak doskonale władali, że zaczęto mówić o "polskich sztukach walki tą bronią" - bagnet, kosa bojowa.

      Historycznie w Signum Polonicum odtwarzamy sztukę walki od Zawiszy Czarnego poprzez Husarię, Lisowczyków do Szwoleżerów Gwardii cesarza Napoleona i ułanów Legii Nadwiślańskiej.

    KONNA SZTUKA WALKI OBEJMUJE  :

1/ szkołę sztuki walki z użyciem polskiej szabli bojowej (husarskiej i szwoleżerskiej)
2/ szkołę sztuki walki z użyciem polskiej broni drzewcowej (kopii i lancy)
3/ szkołę sztuki walki z użyciem polskiego palcata
4/ szkołę sztuki walki z użyciem czekana - nadziaka.

1. Rycerstwo /XIV - XV w./  2. Husaria  3. Lisowczycy  4. Szwoleżerowie

1. Kopia husarska  2. Szabla /husarska, szwoleżerska/  3. Lanca  4. Palcat  5. Czekan - nadziak  6. Kosa bojowa  7. Bagnet